27- بررسی ناپایداری دینامیکی ساختمانهای بتنی با سیستم قاب خمشی با استفاده از آنالیزهای افزایش یابنده دینامیکی

27- بررسی ناپایداری دینامیکی ساختمانهای بتنی با سیستم قاب خمشی با استفاده از آنالیزهای افزایش یابنده دینامیکی
27- بررسی ناپایداری دینامیکی ساختمانهای بتنی با سیستم قاب خمشی با استفاده از آنالیزهای افزایش یابنده دینامیکی|50063399|zaranetwork

مشخصات نویسندگان مقاله بررسی ناپایداری دینامیکی ساختمانهای بتنی با سیستم قاب خمشی با استفاده از آنالیزهای افزایش یابنده دینامیکی

محمد خانمحمدی - استادیار دانشکده فنی دانشگاه تهران
سیدعباس حسینی - دانشجوی کارشناسی ارشد زلزله دانشکده فنی دانشگاه تهران


چکیده مقاله:

پدیده ناپایداری دینامیکی در سازه های موجود از جایگاه کلیدی برخوردار است و دراین راستا ضوابط سخت گیرانه ای نیز در آیین نامه های ارزیابی سازه ها ارایه شده است. دراین تحقیق ناپایداری دینامیکی ساختمانهای بتنی با سیستم قاب خمشی متوسط با در نظر گرفتن اثرات هندسی P_Δ و زوال مقاومت و سختی و زوال سیکلیک اجزای سازه ای بررسی شده است برای بررسی ناپایداری دینامیکی از آنالیزهای دینامیکی غیر خطی افزایش یابنده استفاده شده است. درانتها با استفاده از منحنی های IDA ظرفیت فروریزش سازه به دست آمده و با استفاده از منحنی های شکنندگی برای سازه های آیین نامه ای طراحی شده احتمال فروریزش بررسی گردیده است نتایج نشان داده با افزایش ارتفاع ساختمان پتانسیل ناپایداری افزایش می یابد و از این رو در طراحی ایین نامه ای ساختمانهای بلندتر می بایست این موضوع مورد بررسی قرار بگیرد.


کلیدواژه‌ها:

ناپایداری دینامیکی - دینامیکی غیرخطی افزایش یابنده - قاب خمشی متوسط - مقاومت - سختی


نحوه استناد به مقاله:

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:


خانمحمدی, محمد و سیدعباس حسینی، ۱۳۸۹، بررسی ناپایداری دینامیکی ساختمانهای بتنی با سیستم قاب خمشی با استفاده از آنالیزهای افزایش یابنده دینامیکی، پنجمین کنگره ملی مهندسی عمران، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد


در داخل متن نیز هر جا که به عبارت و یا دستاوردی از این مقاله اشاره شود پس از ذکر مطلب، در داخل پارانتز، مشخصات زیر نوشته می شود.
برای بار اول: (خانمحمدی, محمد و سیدعباس حسینی، ۱۳۸۹)
برای بار دوم به بعد: (خانمحمدی و حسینی، ۱۳۸۹)